Archeometria (gr. archaíos - miniony, archē - start, impuls, artykuł wiary, rdzeń, metria - doza) - domena badań archeologicznych mająca na celu utwierdzenie autentyczności, wieku, pochodzenia wykopalisk i obiektów archeologicznych tudzież określnik technologii ich uzyskania na podstawie składu chemicznego.

Badania

Archeometria dotyczy badań takich w jaki sposób m.in.:

• badania geofizyczne;
• badania geologiczne;
• badania geomorfologiczne;
• badania mineralogiczne;
• badania chemiczne;
• badania fizyczne;
• badania biologiczne;
• badania genetyczne.

Metody archeometrii

W archeometrii wykorzystywane są metody chemii analitycznej, a m.in.: rozkład węgla radioaktywnego (carbon-14) i archeomagnetyzm. Stosowane metody badań nie powinny przyczyniać się do uszkodzenia poznawanego obiektu.

W archeometrii stosowane są następujące metody analityczne:

• metoda spektroskopowa w podczerwonym, widzialnym tudzież nadfioletowym zakresie widma;
• metoda fluorescencji i dyfrakcji rentgenowskiej;
• spektrometria mas jonów wtórnych;
• spektrometria Mössbauera;
• analiza aktywnej neutronowej;
• mikroskopia optycznej i elektronowej.

Przy określaniu wieku obiektu przeznaczenie mają najczęściej metody izotopowe. Metody archeometrii wykorzystywane są blisko konserwacji zabytków.

W Polsce ogół zagadnieÅ„ dotyczÄ…ce zastosowaÅ„ badaÅ„ archeometrycznych zamieszczane sÄ… w czasopismach archeologicznych i specjalistycznych dotyczÄ…cych odpowiednich dziedzin. W Wielkiej Brytanii publikacje znajdujÄ… siÄ™ w piÅ›mie “Archeometry”, niemniej jednak w Stanach Zjednoczonych w “Journal of Archaeological Science”.

Bibliografia

• * Wielka Encyklopedia PWN, Syreni gród 2001, t. 1, s. 240, ISBN 8301133570 t. 1-30, ISBN 8301134437 t. 5