École française d’Athènes
École française d’Athènes - francuska buda archeologiczna mieszcÄ…ca siÄ™ w Atenach w sÄ…siedztwie ulicy Didou 6. PowoÅ‚ana do życia dekretem króla Francuzów Ludiwka Filipa I z 11 wrzeÅ›nia 1846.
Szkoła powstała jak rezultat XIX-wiecznego filhellenizmu i zainteresowania Francji ekspansją na świtanie. Prowadzi badania obejmujące kompleks kultury materialnej w Grecji od III tysiąclecia p.n.e. (Malia) do XV wieku (Mistra). Prace wykopaliskowe prowadzi na terenie Grecji kontynentalnej i wysp a Azji Mniejszej. Dekretem z dnia 26 września otrzymała stan prawny établissement public à caractère scientifique, culturel et professionnel. Od roku 2002 dyrektorem szkoły jest Dominique Mulliez.
Spis treści
//
Badania
Delfy
Wykopaliska prowadzone w Delfach w latach 1800-1903 chroniczny się fundamentem wiedzy o delfickiej świątyni Apollina i jej okręgu kultowym. Do bezcennych zabytków kultury odkrytych w Delfach przez archeologów francuskich należą Skarbnica Sifnijczyków, Skarbnica Ateńczyków, teatr, pole do gry, buleuterion, adwokatura i sama budowla sakralna. Odkryto podobnie ok. 700 inskrypcji o znacznej wartości na rzecz historii starożytnej na murze poligonalnym świątyni. Szczupłą wiedzę o muzyce greckiej o wiele wzbogaciło objawienie pochodzących ze 138 i 128 r. p.n.e. hymnów na zachwyt Apollina.
Ptoion
Prace wykopaliskowe w beockim Ptoionie były prowadzone w latach 1884-1907. W tamtejszym sanktuarium Apollina odkryto 34 marmurowe posągi kurosów (Apollinów archaicznych).
Gla
Prowadzone w 1893 badania na dawnej wyspie Gla wyschniętego beockiego jeziora Kopais są ważnym źródłem wiedzy o architekturze militarnej kultur przedgreckich. Odkryte w tamtym miejscu pochodzące z XIII w. p.n.e. fortyfikacje przypisywane są kulturze Miniów.
Delos
Podobnie jakże rozkopy w Delfach, wykopaliksa na Delos należą do najważniejszych badań archeologicznych w historii. Prace prowadzono w latach 1903-1914. Do najistotniejszych znalezisk należą dzieła sztuki, z których najcenniejsze to figura wotywny Nikandry, Nike Achermosa i wczesnorzymska dubel Diadumenosa Polikleta o dużej wartości artystycznej. Datowane zabytki sztuki, np. reliefy Emiliusa Paulusa, stanowią grunt urządzenie badawcze służące klasyfikacji i poznaniu dzieł niedatowanych.
Wielkie ranga wykoplaisk na Delos polega na tym, iż dały one obraz filmowy hellenistycznego miasta Delos i drugiej po Delfach świątyni Apollina. Poziom zachowania Delos jest łaskawy - odkryto ulice, domy, sklepy, freski, mozaiki, budynki publiczne, mebel pokojowy, setki inskrypcji.
Malia
Wykopaliska w Malii prowadzone przez Francuzów od 1922 doprowadziÅ‚y do odkrycia ważnych zabytków cywilizacji minojskiej. Do najważniejszych wypada objawienie mniejszego aniżeli w Knossos “paÅ‚acu”. W Malii odkryto podobnie pomysÅ‚owy grupa urbanistyczny koncentrujÄ…cy siÄ™ dookoÅ‚a paÅ‚acu, z ciekawym rozplanowaniem i systemem kanalizacyjnym.
Inne wykopaliska
Badania w Tegei przyniosły objawienie oryginalnych dzieł Skopasa. Duże ranga miały podobnie badania na wyspie Thasos, w Mantinei i w Gortynie, dokąd w 1941 odkryto zbliżony duchem do zespołu w Epidauros ekipa wypasiony Asklepiosa. W Mirynie odkryto co niemiara figurek teraktowych o wartości artystycznej zbliżonej do figurek z Tangary.
W macedoÅ„skim Filippi francuscy archeolodzy odnaleźli bizantyjskie bazyliki z V i VI w. - rewelacja to wysoce poszerzyÅ‚o wiedzÄ™ o architekturze wczesnobizantyjskiej. Archeolodzy z École française odkopali, częściowo zakonserwowali i opracowali naukowo tzw. “Å›redniowieczne Pompeje”, w jaki sposób okreÅ›la siÄ™ ruiny zamku i miasta Mistra w górach Tajget.
Dawni wychowankowie (wybór)
- Edmond About (1851)
- Victor Bérard (1887)
- Alexandre Bertrand (1849)
- Georges Daux (1920)
- Michel Debidour (1972)
- Gaston Deschamps (1885)
- Charles Dugas (1908)
- Pierre Demargne (1926)
- Charles Diehl (1883)
- Jean-Yves Empereur (1978)
- Numa Denis Fustel de Coulanges (1853)
- Léon Heuzey (1854)
- Paul Jamot (1887)
- Paul Lemerle (1931)
- Pierre Lévêque (1947)
- Edmond Lévy (1963)
- Jean Marcadé (1946)
- Roland Martin (1938)
- Kazimierz Michałowski (1926)
- Alain Pasquier (1971)
- Jean Pouilloux (1945)
- Salomon Reinach (1879)
- Othon Riemann (1874)
- Louis Robert (1927)
- Paul Vidal de la Blache (1867)
- Ernest Will (1935)
Linki zewnętrzne
- Strona główna École française d’Athènes
Bibliografia
- R. Étienne , L’Espace grec. Cent cinquante ans de fouilles de l’École française d’Athènes, Fayard, Paris 1996
- Mała encyklopedia kultury antycznej, PWN, Gród nad Wisłą 1990
- G. Radet, L’histoire et l’Å“uvre de l’École française d’Athènes, Paris 1901
- C. Valenti, L’École française d’Athènes, Belin, Paris 2006
