Archeologia

Ossuarium Jakuba

Ossuarium Jakuba (zwane również Ossuarium Świętego Jakuba czy też Ossuarium Jakuba, syna Józefa, brata Jezusa) - popielnica pochodząca z ok. 63 r. n. e. zawierająca domniemane resztki kostne Jakuba Sprawiedliwego, pierwszego biskupa Jerozolimy.

Spis treści

1 Historia
2 Wygląd
3 Wątpliwości dotyczące autentyczności obiektu
4 Nowe ustalenia
5 Bibliografia
6 Linki zewnętrzne

Historia

Ossuarium Jakuba stało się znane jesienią 2002 roku, jak na łamach pisma Biblical Archaeology Review nauczyciel z Sorbony - Andre Lemaire - język francuski epigraf - opublikował towar o tym zabytku. Co do jednego z redaktorem naczelnym pisma Hershelem Shanksem stwierdził z całą pewnością, iż jest to autentyczne ossuarium świętego Jakuba i potwierdza ono koligacja świętego z Jezusem Chrystusem. Lemaire odkupił sztuczny wytwór od Odeda Golana - inżyniera z Tel Awiwu, wpierw w tej chwili oskarżanego o podrabianie zabytków. W pojedynkę Golan nie pamięta od kogo kupił sprawa, jakkolwiek twierdzi iż znalezisko pochodzi z nekropolii Silwan, poniżej Jerozolimą. Okoliczność ów zgadzał by się z przypuszczalnym miejscem pochowania Jakuba Sprawiedliwego. Odkrycia ossuarium wywołał niepokój wśród specjalistów i społeczności chrześcijan. W trakcie licznych międzynarodowych konferencji naukowych, część badaczy zaczęła kwestionować autentyczność urny. Izraelski Departament do spraw Starożytności powołał tym samym specjalną komisję do zbadania sprawy omawianego ossuarium, a ponadto Steli Joasza W składzie komisji znaleźli się: Yuval Goren z Uniwersytetu w Tel Avivie i jego współpracownik geolog Avner Ayalon z Israel Antiquites Authority. Latem 2003 komitet opublikowała wyniki powtórnych analiz, stwierdzając, iż oba zabytki są przyzwoicie przygotowanymi falsyfikatami. Oded Golan został postawiony w ilość oskarżenia za podrabianie zabytków.

Wygląd

Przedmiot ma prostą budowę i jest nisko zdobny, co jest charakterystyczne na rzecz mentalności pierwszych chrześcijan. Ossuarium wykonano z kredy osadowej, pochodzącej z Mount Scopus w Jerozolimie. Jego rozmiary to 50 cm długości u element, 56 cm długości w pobliżu górnej krawędzi, 25 cm szerokości i 30 cm wysokości. Na jednym z dłuższych boków, znajdują się ozdobne rozety. Z drugiej okolica ossuarium wyryto po aramejsku inskrypcję - “Ya’akov bufet Yosef akhui di Yeszua” (”Jakub potomek męski Józefa, towarzysz Jezusa”). Litery wyryte są klasyczną aramejską kursywą, bez przerw pośrodku wyrazami i przypominają inne napisy z okresu herodiańskiego. ów jakość urny datowany jest na miesiączka pośrodku 20 a 70 rokiem n.e.

Wątpliwości dotyczące autentyczności obiektu

Andre Lemaire datuje twór na 63 rok kalendarzowy n.e. Opiera się w sąsiedztwie tym na:

budowie samego ossuarium, które jest zgodne ze szkołą Szammaja - jednego z ważniejszych rabbich tego okresu
analizie kursywy, która wyszła z użycia nim zwycięstwem Rzymian na Judeą w roku 70 n.e., a co więcej zawierające litery natychmiast nawiązujące do nowego stylu (podług Lamaire wskazuje to na 60-70 n.e.)

Według jego wyliczeń w Jerozolimie w tym okresie mogło żyć naokoło 20 osób imieniem Jakub, którzy mogli mieć ojca Józefa i brata o imieniu Syn boży. Wedle tradycji na urnach tego typu niesłychanie sporadycznie podawano nazwa innej osoby z rodziny aniżeli właśnie ojca. Za każdym łącznie musiała być to stan w jakikolwiek postępowanie znacząca i ważna. Naturalnym skojarzeniem wedle Lemaire jest wobec tego stosunek do Jezusa Chrystusa. Józef Flawiusz w dziele “Antiquitates Judaicae” wspomina o śmierci “(…) Jakuba, brata Jezusa zwanego Chrystusem (…)” w roku 62 n.e. Bo ceremoniał funeralny wymagał roku przygotowań do złożenia trup w ossuarium, dlatego Lemaire mówi o roku 63. Aczkolwiek od początku pojawiały się wątpliwości. Krajowy archeolog Zdzisław Kapera, w artykule “Powikłanie datowania i interpretacji tak bardzo zwanego ossuarium Jakuba syna Józefa brata Jezusa” przedstawia swoje wątpliwości:

czemu napis nie jest po tej samej stronie co rozety (w tamtym miejscu powinna się znajdować)?
czemu warstwa ossuarium nie pasuje do niego dokładnie?
czy ossuarium na chyba pochodzi z lat 60. I wieku? wydatowane jest na podstawie tekstu Józefa Flawiusza i niedużo przekonującym wyliczeniu prawdopodobieństwa, opartym na wątpliwych danych;
tylko jeden prawdziwy dowód potwierdza wiarogodność obiektu - jest zanim plon badań geologicznych potwierdzających jerozolimskie konduita obiektu

Rochelle I. Altman - specjalistka w zakresie historii piśmiennictwa, stwierdziła, iż słowa “towarzysz Jezusa” zostały wykonane najprawdopodobniej inną ręką, niewiele innym stylem aniżeli resztka inskrypcji. W roku 2003 komitet Izraelskiego Departamentu do spraw starożytności, potwierdziła to zapewnienie, datując ostatnie słowa napisu na dwanaście miesięcy 2000. Patynę, którą były pokryte, uznano za spreparowaną.

Nowe ustalenia

W nad dwaj lata po oskarżeniu Odeda Golana jego adwokaci ujawnili nieznany argument mający składać zeznanie, iż inskrypcja nie został wyryty naokoło 2000 roku. Są to zdjęcia ossuarium, na których niechybnie inskrypcję. Zgodnie z pieczęcią na ich odwrocie zrobiono je w marcu 1976 roku. Autentyczność zdjęć potwierdził na nakaz obrony były znawca FBI.

W 2005 roku nowe badania ossuarium przeprowadził prof. Wolfgang E. Krumbein z Uniwersytetu w Oldenburgu - fachman w zakresie geologii, geochemii i mikrobiologii. Stwierdził on, iż inskrypcja na ossuarium nie przypuszczalnie być współczesnym fałszerstwem, dlatego że “musiało upłynąć minimum 50 - 100 lat, ażeby powstał swoisty zbiór patyny, której ślady istnieja wewnatrz napisu”. Prof. Wolfgang Krumbein zbadał patynę w innych miejscach ossuarium i stwierdził, iż jest identyczna z tą, która występuje do środka napisu, a wskutek tego tekst jest tak bardzo przyprószony siwizną jakże grobowiec, zaś grobowiec jest bez wątpienia antyczny. Prof. Krumbein napisał - odnosząc się do ustaleń izraelskiej komisji z 2003 r. - “Wnioski ze sprawozdania Gorena, Ayalona i ich kolegów mają swe geneza w serii błędów, pochopnych założeń, uprzedzeń, niewłaściwej metodologii, błędnej geochemii…”.

Bibliografia

“Ossuarium Jakuba, brata Jezusa. Rewelacja, które podzieliło uczonych”, posada zbiorowa, The Zagadka Press, 2003
“Archeolog czyta Biblię - nowe odkrycia: fałszerstwa czyli wyzwania na rzecz wiary?”, Mariusz Rosik, magazyn TUM Wrocławskiej Księgarni Archidiecezjalnej, Wrocław 2006

Linki zewnętrzne

artykuł “Kłopot datowania i interpretacji do tego stopnia zwanego ossuarium Jakuba syna Józefa brata Jezusa” Z.I.Kapery
[http://www.nadzieja.pl/czytelnia/artykuly/nowe/ossuarium_jakuba.html towar "Ossuarium Jakuba

i inne odkrycia biblijne" Alfred J. Palla]

artykuł “Ossuary was genuine, inscription was faked” R.I.Altman
artykuł “Observing the Ossuary” P.Flesher
artykuł “Update—Finds or Fakes?”, Forgery Bombshell, Biblical Archeology Society, May 16, 2006; demonstracja badań prof. Wolfganga Krumbeina
artykuł “Collector accused of forging ‘James ossuary’ says old photos prove authenticity” Amiram Barkat, Haaretz.com, Fri., February 09, 2007 Shvat 21, 5767

To jest przed chwilą zarzewie artykułu związanego z archeologią. Pod warunkiem potrafisz, rozbuduj go.

sierpień 07th, 2008 | Category: Artykuły |

Comments are closed.

Ossuarium Jakuba

Search the site