Francuska Buda Dalekiego Wschodu (EFEO) − francuszczyzna instytut specjalizujący się w badaniu społeczności azjatyckich, założony w 1900 r. w Hanoi, w ówczesnych francuskich Indochinach. Po wyzwoleniu główna miejsce stałego pobytu została przeniesiona do Paryża. Główne obszary badawcze EFEO, to archeologia i szkoła główna powyżej współczesnymi społeczeństwami azjatyckimi. Od 1907 r. EFEO kieruje również pracami konserwatorskimi w Angkorze.

Spis treści

• 1 Architektura transkrypcji EFEO
• 2 OÅ›rodki badawcze EFEO na Å›wiecie
• 3 Dyrektorzy EFEO
• 4 Linki zewnÄ™trzne

//

Platforma transkrypcji EFEO

W XIX w. w EFEO opracowano platforma transkrypcji znaków pisma pisma chińskiego na abecadło łąciński. Odpis EFEO wykazuje niewielkie pokrewieństwo do transkrypcji Wade-Giles and Hanyu Pinyin. Natychmiast zastąpione szczerze przez Pinyin.

Porównanie systemów transkrypcji:

IPA
EFEO
WG
Pinyin

p
p
p
b

pÊ°
p’
p’
p

t
t
t
d

tÊ°
t’
t’
t

k
k
k
g

kÊ°
k’
k’
k

ts
ts
ts
z

tsÊ°
ts’
ts’
c

tʂ
tch
ch
zh

tʂʰ
tch’
ch’
ch

tɕ
k/ts
ch
j

tɕʰ
k’/ts’
ch’
q

É•
s/h
hs
x

w
ou/w
w
w

j
i/y
y
y

ɤ
ö/é
o/ê
e

ər
eul
êrh
er

z̩
eu
û
i

i
e
ih
i

y
u
ü
ü/u

u
ou
u
u

ən
en
ên
en

ɤŋ
eng
êng
eng

iÉ›
ie
ieh
ie

iɤʊ
ieou/iou
iu
iu

iɛn
ien
ien
ian

uo
ouo
o/uo
o/uo

uaɪ
ouai
uai
uai

ueɪ
ouei
ui
ui

uan
ouan
uan
uan

uən
ouen
un
un

yÉ›
iue
üeh
üe/ue

yɛn
iuen
üan
üan/uan

yn
iun
ün
ün/un

yÊŠÅ‹
ioung
iung
iong

Ośrodki badawcze EFEO na świecie

• Główna miejsce zamieszkania − Paryż, Francja
• Puducherry − India
• Rangun − Birma
• Cziang Maj − Tajlandia
• Kuala Lumpur − Malezja
• Dżakarta − Indonezja
• Phnom Penh i Siem Reap − Kambodża
• Wientian − Laos
• Hanoi − Wietnam
• Hongkong i Pekin − Chiny
• Tajpej - Tajwan
• Seul − Korea PoÅ‚udniowa
• Kioto i Tokio − Japonia

Dyrektorzy EFEO

• 1900: Louis Finot
• 1905: Alfred Foucher
• 1908: Claude-Eugène Maitre
• 1920: Louis Finot
• 1926: Léonard Aurousseau
• 1929: George CÅ“dès
• 1947: Paul Lévy (etnolog)
• 1950: Louis Malleret
• 1956: Jean Filliozat
• 1977: François Gros
• 1989: Léon Vandermeersch
• 1993: Denys Lombard
• 1998: Jean-Pierre Drège
• 2004: Franciscus Verellen

Linki zewnętrzne

• Ecole française d’Extrême-Orient